the hidden treasure

THE HIDDEN TREASURE   

ଥରେ, ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ଥିଲେ ଯାହାର ଚାରି ପୁଅ ଥିଲେ |  ଏହି ଚାରିଜଣ ବହୁତ ଅଳସୁଆ ଥିଲେ |

 ଦିନେ ବୃଦ୍ଧ ଜଣକ ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇ ଶଯ୍ୟାରେ ତାଙ୍କର ଶେଷ ଦିନ ଗଣନା କରୁଥିଲେ।  ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ବିଷୟରେ ବହୁତ ଚିନ୍ତିତ ଥିଲେ କାରଣ ଯୁବକମାନେ କାମ କରିବାକୁ ବହୁତ ଦ୍ୱିଧା କରିଥିଲେ |  ପୁଅମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଭାଗ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବ |

 

 ବୃଦ୍ଧଙ୍କର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ଖରାପ ହୋଇଗଲା ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ବିଷୟରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ |  ତଥାପି ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ।

 ଶେଷରେ ବୃଦ୍ଧ ଜଣକ ନିଜ ପୁଅମାନଙ୍କୁ କାମର ମହତ୍ତ୍ୱ ବୁ realize ାଇବାକୁ ଏକ କ trick ଶଳ ଖେଳିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ |  ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ବିଛଣାରେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବସିବାକୁ ଦେଲେ।  ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୁନା ମୁଦ୍ରା ଏବଂ ମହଙ୍ଗା ରତ୍ନ ସହିତ ଏକ ଭଣ୍ଡାର ବାକ୍ସ ଅଛି ଏବଂ ଏହି ଚାରିଟି ମଧ୍ୟରେ ସମାନ ଭାବରେ ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି |

 ଯୁବକମାନେ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇ ପଚାରିଲେ ତାଙ୍କ ବାପା କେଉଁଠାରେ ଭଣ୍ଡାର ରଖିଛନ୍ତି |  ବୃଦ୍ଧ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୁଁ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ ଧନ ଲୁଚାଇ ରଖିଛି ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ମୁଁ ଠିକ୍ ମନେ ରଖିପାରୁ ନାହିଁ। ତଥାପି, ଭଣ୍ଡାର ବାକ୍ସ ଆମ ଜମିରେ ପୋତି ଦିଆଯାଇଛି। ମୁଁ ସେହି ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ନୁହେଁ ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ଭଣ୍ଡାର ବାକ୍ସ ଲୁଚାଇ ରଖିଛି।"

 ଅଳସୁଆ ଛୋଟ ପୁଅମାନେ ଖୁସି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଦୁଖିତ ଥିଲେ ଯେ ବୃଦ୍ଧ ଜଣକ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଭୁଲି ଯାଇଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ଧନ ଲୁଚି ରହିଥିଲା ​​|  କିଛି ଦିନ ପରେ ବୃଦ୍ଧଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା।  ଭଣ୍ଡାର ବାକ୍ସ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ପୁଅମାନେ ଜମି ଖୋଳିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ।

 

 ସେମାନେ ବହୁତ ପରିଶ୍ରମ କରି ନିଜ ଜମି ଖୋଳିଲେ।  ସେମାନେ ଜମିରେ କ treasure ଣସି ଭଣ୍ଡାର ବାକ୍ସ ପାଇଲେ ନାହିଁ |  ଶେଷରେ, ସେମାନେ ନିଜ ଜମିରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଖୋଳିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ ଯାହା ବାକି ଅଞ୍ଚଳଠାରୁ ଟିକେ ଭିନ୍ନ ଥିଲା |  ପୁଅମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ସେହି ଧନ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପୋତି ଦିଆଯାଇଛି।  ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ଗଭୀର ଭାବରେ ଖୋଳିଲେ, କିନ୍ତୁ ପାଣି ଛଡା ଆଉ କିଛି ପାଇଲେ ନାହିଁ |

 ଜଣେ ଯାତ୍ରୀ ଯିଏ ଜମି ଏବଂ ସେହି ସ୍ଥାନରୁ ପ୍ରବାହିତ ଜଳକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ପୁଅମାନଙ୍କ ସହିତ ଚାଷ ବିଷୟରେ କଥା ହୋଇଥିଲେ |  ତାଙ୍କ ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ ଚାରି ପୁଅ ପନିପରିବା ମଞ୍ଜି ବୁଣିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଦେଶରେ ସବୁଜ ଏବଂ ଫୁଲ ଗଛ ଲଗାଇଲେ।  ପ୍ରଚୁର ଜଳ ସହିତ ଜମି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉର୍ବର ହୋଇଥିବାରୁ କିଛି ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ପୁଷ୍ଟିକର ପନିପରିବା ଏବଂ ସବୁଜ ପନିପରିବା ସହିତ ଏକ ଉର୍ବର ଉଦ୍ୟାନରେ ପରିଣତ ହେଲା |  ଚାରି ପୁଅ ଭଲ ମୂଲ୍ୟରେ ପନିପରିବା ବିକ୍ରି କରି ଭଲ ଟଙ୍କା ରୋଜଗାର କଲେ |

 ତା’ପରେ ସେମାନେ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କଲେ ଯେ ଏହା କଠିନ ପରିଶ୍ରମ ଯାହାକୁ ସେମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା 'ଟ୍ରେଜର୍ ବକ୍ସ' କୁହାଯାଉଥିଲା |  ଧୀରେ ଧୀରେ, ଚାରି ପୁଅ ସେମାନଙ୍କର ଅଳସୁଆକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ, କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କଲେ, ଅଧିକ ଅର୍ଥ ରୋଜଗାର କଲେ ଏବଂ ଖୁସିରେ ଜୀବନଯାପନ କଲେ |

 କଠିନ ପରିଶ୍ରମ ସର୍ବଦା ଦେଇଥାଏ |                                          

odia story                              

the tree and the travellers

THE TREE AND THE TRAVELLERS

ped aur yatriyon : ek bar , ek sukhi bhumi ke bich men ek vyapak trank aur asankhya shakhaon ke sath ek bada ped tha . ped ne sainkadon aur hajaron yatriyon ko aaram aur aashray diya . char kasbon aur kai gaonon ke pas sthit hone ke nate , ped yatriyon ke liye ek aadarsh baithak bindu tha .

 ek din , chalne ke lambe samay bad do yatri ped tak pahunche . unka gantavya pas ke shahron men se ek tha . yah ek garm aur dhup vala din tha , aur yatriyon ko ped ke niche aaram karne men bahut khushi hui . thaka hua , ve ped ke niche fistle gaye . ve thodi der ke liye sote the , shant chhaya aur mulayam hawa ka anand lete the . thodi der ke bad , yatriyon men se ek bhukh lagi . unke pas unke sath koi bhojan nahi tha . bhukh yatriyon ne ped par dekha , yah dekhane ke liye ki kya koi fal tha .

 koi nahi dhudh raha hai , vah ped ko shap dena shuru kar diya . " oh , yah sirf ek bekar ped hai aur isamen humen khilane ke liye kuchh bhi nahi hai , yahan tak ki ek fal ya yahan tak ki nuts bhi nahi ! isaka koi upyog nahi hai ! " dusare yatri ne unhen santvana di aur use thanda rahane ke liye kaha . halanki , bhukhe aadami ne ped ko shap dena jari rakha .

 ped , jo yatri ke shapit shabdon ko bardasht nahi kar saka , ek udas abhi tak majbut aavaj men kaha , " aap mere liye itana kritagya nahi kar sakte han . jab aap garm aur sukhe surj men yahan pahunche to bas apani halt ke bare men sochen ! maine aapako aaram karne aur sone ke liye soye aur sote hue ki peshaksh ki yatri ne apani galti ko mahsus kiya aur ped se mafi mangi . apane aashirvad ke liye abhari rahen .

the rope

 Rat pahadon ki unchiyon par bhari gir gai aur aadami kuchh bhi nahi dekh saka . shuny drishyata thi ; chandrama aur sitaron ko badalon dwara cover kiya gaya tha . jab vah pahad ke shirsh se niche kuchh feet tha , to vah fistle gaya aur hawa men gir gaya , badi gati se gir raha tha . vah keval kale dhabbe dekh sakta tha kyonki vah niche gaya , aur gurutvakarshan dwara chusane ki bhayank sansani mahsus kar sakta tha .

vah gir raha tha , aur mahan bhay ke un kshanon men , unke jivan ke sabhi achhe aur bure apisod unke dimag men aaye . vah ab is bare men soch raha tha ki maut kitani karibi ho rahi thi , jab achank usene mahsus kiya ki vah apani commer se judi rassi ko bahut mushkil khichati hai . useka sharir hawa men latak raha tha . keval rassi use pakad rahi thi . sthirata ke use kshan men unke pas chikhane ke alava koi vicalp nahi tha , " meri madd karo . " achank , aakash se aane vali ek gehri aavaj ka jawab diya , " aap mujhe kya karna chahate han ? " " mujhe bhagwan bachao . " " kya aapako sach men lagata hai ki man tumhen bacha sakta hun ? " " beshak , mujhe vishwas hai ki aap kar sakte han . " " fir rassi ko apani commer se bandha . " chuppi ka ek pal tha . pal parit ho gaya , aur use aadami ne apani sari takat ke sath rassi ko pakadne ka faisala kiya .

 bachav dal ka kahana hai ki agale din , parvatarohi mrit aur jame hue paya gaya tha , useka sharir rassi se latak raha tha , aur useke hath ise kas kar pakadate the . vah jamin se keval ek pair dur tha . hum apani rassiyon ke liye kitane sanlagn han ? kya hum unhen jane denge ? kabhi bhagwan par shak mat karo .

humen rassi ko katne ke liye paryapt vishwas hona chahiye , agar bhagwan humen aisa karne ke liye kahta hai , bhale hi aisa karne ke liye sbuse murkhatapurn bat ho .